last tuesday, sa gitna ng pagsasagot ng leishmannia, plasmodium and trypanoma, biglang may song na sumulpot sa isipan ko. LSS. bad trip. and what's worst, is that na LSS ako sa instrumental! hahaha uu, melody lang ang matandaan ko. hum lang ako ng hum. alam ko to e. familiar ako sa song na to. pero nde ko tlga maalala ang words ng song. Right after the exam, i decided to go home na dahil sa sobrang antok at wala pa rin akong tulog. on my way home, i was still trying to remember ung mga words ng song at nagisip ako ng mga words na possible na kasama sa lyrics, fairthful, love, work, good etc. As soon as i got home, I went online and searched Google. i filled out the search box with all the words i can come up with and to my surprise, a familiar song came up:
"..He who began a good work in you He who began a good work in you Will be faithful to complete it He'll be faithful to complete it He who started the work Will be faithful to complete it in you
If the struggle you're facing Is slowly replacing Your hope with despair Or the process is long And you're losing your song In the night you can be sure That the Lord has His hand on you Safe and secure He will never abandon you You are His treasure And He finds His pleasure in you.."
It was based on Philippians 1:6
"being confident of this, that He who began a good work in you will carry it on to completion until the day of Christ Jesus.."
sa sobrang nao-overwhelmed na ako sa exams, papers, etc, at sa sobrang frustrated ko, it struck me na all the while pala, I'm relying na on my own strength, on my own understanding na nalilimutan ko na that there is God who is in charge of everything. No rooms para ma frustrate at mag worry dahil He is in charge. It also reminded me of how God has remained faithful to His people, to Abraham, Jacob, Isaac, and assuring me that He will also do the same to me what He had done to them. He is the same yesterday, today and tomorrow keeping His promises. The best part nun and what's more reassuring is that, He has plans for us, "a good work" kumbaga. He has plans for us to give us hope and a future [Jeremiah 29:11]. though sometimes, things are not always what we hope and pray for, I believe that it is all part of His plan. Kung part nun e ung pagkapanalo, pagkatalo, pagbagsak or pagpasa ko, I'm confident that it will all work together for good all according to His greater purpose. FULL DEPENDENCE on Him. as long I do my part and give my best, I know that God will be there and carry me until His plan has completed ^_^ All for His greater glory
went under the knife today! waaaaaaa grabe ayaw ko na. ayaw ko ng maulit ulit to huhuhuh...pero tumaas ang respeto ko sa mga doctor ah. kasi biruin mo as a patient ang dami dami dami daming expectation ko sa kanya na sana nde nya ma fail. at bilang doctor ung burden at ung responsibility mo to your patients ay grabe pala sa bigat. dbale bahala na si batman. lakas ng loob ko e. hay. good luck and god bless to me!
Pagkagising ko, dali daling tinawag ako ng kasambahay namin sa baba. Flat daw and gulong ng sasakyan ko. I don't remember last night nung paguwi ko kung kailan na flat-an ako. so talgang confused ako. well at least i was able to go home safe pa rin. kaya lang eto nga ang problema. flat ang gulong. may lakad pa naman ako.
Dalawa lang naman yan e. either hayaan kong flat ung gulong ng sasakyan ko. or kailangan ko syang palitan. either hayaan kong sira, walang pakinabang at tumigil sa pagandar or kailangang kumilos upang mulis syang umandar, maayos at ipagpatuloy ang paglalakbay.
gaya ng ng laban ng buhay, sa kabiguan at kahit na anong balakid, tanging asa iyong mga kamay ang desisyon kung paano mo haharapain ang mga ito. kung hahayaan mo bang masira ka nito or sa pamamagitan ng mga bagay na ito e ikaw ay maging mas mabuting tao.
"...baka kaya tayo iniiwan ng mga taong mahal natin,
kasi baka merong bagong darating na mas okay. Na mas mamahalin tayo.
Yung taong hindi tayo sasaktan at paaasahin. Yung nag-iisang tao na
magtatama ng mali sa buhay natin, nang lahat ng mali sa buhay mo.."
-Popoy (One More Chance)
hindi ko alam kung pano magsisimula. hindi ko alam kung paano babangon. iniwan nio akong walang kalaban laban. wala man lang eksplanasyon. wala. walang wala...
"...thank you for everything. For being there for me, always. Thank u so much. I will remove the anklet na pero bago ko gawin yun i want to let you know that I love you so much and I wish all the best..." "...i'm gonna be fine. Always remember that I love you and God knows that I love you. I want you to be happy. gusto ko makatapos ka and be a good doctor that I know you will be.." "...I''m so proud of you. Sobra. Thank you for everything. you're a good person bry..you are.."
============== ilang buwan na ba? 8? 7 months? lampas na tau sa 3 month rule ah=P pero all this time, alam mo ba, ikaw pa rin ang hanap ng isipan ko. ng puso ko.
nde ko tlga alam kung pano ako babangon at magsisimula muli. ikaw partner ko e. ikaw kasangga ko. kasama sa saya, sa lungkot. sa reklamo. sa inis. ikaw ang buhay ko sa loob ng halos tatlong taon nating pagsasama.
marahil, tama na ngang mangyari ang bagay na to. matagal tagal na rin ang nakalipas dapat tulungan na nating isa't isang makabangon. paxenxa na sa mga pagkukulang ko. paxenxa na dahil nde ako ang taong makakapuno ng gusto mo. sinubukan ko namang mabuting katipan. lahat naman ng ginagawa at ginawa ko e para lang sau. kahit na kadalasan e kinokontra mo ako.
masaya ako nung sinabi mong naging masaya ka sa piling ko. masaya ako dahil may makaksama ka ng iba. totoo. i'm sincerely happy.sana pag nagkita tau muli e ung pareho na taung buo. pareho na taung walang alinlangan sa isa't isa. ok nga e kasi alam kong maghihiwalay tau pero walang sama ng loob sa isa't isa. walang sisihan kumbaga. alam kong sa relasyong eto pareho natin bingay ang sarili natin. pero ganun nga cguro tlga. nde kaya e.
salamat dahil tinuruan mo akong maging masaya at magmahal. salamat dahil sa dami ng nangyari sa akin e andyan ka at nagmahal sa akin. salamat sa understanding, sa mga pinagsamahan natin. sa mga paalalan. sa pagising sa akin sa umaga hanggang pagtulog. maramig salamat. lagi lang akong andito. salamat.
****disclaimer** I'm not posting this para mag emo or maging pathetic. im posting this dahil gusto kong malaman ng buong mundo a worth it ka sa lahat. sa lahat lahat. gusto kong malaman ng buong mundo na iniyakan kita at dapat lang na iyakan ka. gusto ko lang sana na makahanap ka rin ng taong mag-aalaga or higit pa sa pag-aalag ko. maswerte sya. napakaswerte nya
kakaiba ang summer ko nitong nagdaang bakasyon. naospital ang lolo ko, twice na ospital ang pamangkin ko. dagdag pa nito ang drain ng katawan at utak ko sa trabaho at pati na rin ang managament internship namin sa school. kakaiba dahil ang supposedly bakasyon ay panahon ng sobrang toxic na pangyayari. I had to attend to my lolo, explain dito explain doon. alala dito alala doon. pati para dun sa anak ng pamangkin ko kailangang ako ang andun.
pero you know what dahil sa mga pangyayaring ito, God made me realized why i wanted to become a doctor in the first place: to take care of my family and other families as well. kumabaga patikim pa lang ng buhay doctor etong nangyari. and the thing is though i felt toxic most of the time, at the end of the day, ung feeling na i was able to give comfort, information assurance to my family about what's happening e sobrang blessing na para sa akin. eto nga ung hinahanap ko ung magamit ako ni Lord upang makatulong sa ibang tao ang ma share ko rin ang magandang balita para sa iba. yeah, toxic sobra pero in sobrang lalo akong na inspire na ipagpatuloy ang laban sa hamon ng med school.
nde ko nga rin alam kung pano ako nakapasa ng first year. aminado naman ako mahina din naman ako. may pagkatamad din tlga ng unti which is a no no sa isang med student. i can only say that it's only His Grace that sustained me sa first year ko and alam ko na He will sustain me until His great plan for me will complete. never let go lang. kaya yan! sabi ng ng nabsa ko sa isang magazine recently, "even God can't steer parked cars".kailangan ding kumilos. basta ako i'll do my best and I know god will always do the rest and bring out the best. aja! ^_^
Insan: kuya, ilang taon ka na po ba? Me: ako? 24 na ko Insan: ah talga? hindi halata ah akala ko mga 19 ka lang e ME: (flattered) tlga? Insan: uu e...ang liit mo kasi ME: ah ok (masyado ka namang honest tsk tsk tsk =P)
Scene 2: habang nagpi-picture sa webcam ng aking notebook
ME: ay grabe ang haggard ko na (looking at my pictures sa screen talking to myself) Insan: (biglang sumabat) UU nga e grabe kuya ang laki ng eyebags mo tapos ang pangit pa ng buhok mo ME: uu nga e... (sira ka ba kausap ko lang sarili ko!)
Folder stamping is not an easy thing. No joke ito. importante na ma stamp or ma label-an ang isang folder bago ito gamitin para sa filing purposes. mahirap na magkamali sa pagkakafile. kaunting pagkakamali mo lang puede ka ng mapakulong, mapa korte o nde kaya makasira ng buhay. kaya naman heto kaunting 101 sa stamping folders. mahirap na magkamali ah (remember MARA CLARA?=P)
***How To Properly Stamp Folders***
STEP 1. Prepare the materials. kakailanganin natin ng stamp, stamp pad at ciempre ink pag medyo malabo labo ang registry ng stamp
STEP 2: Idikit ang stamp sa stamp pad. diinan ito to make sure na ung part na ista-stamp mo e lubos na malagyan ng ink
STEP 3: ilapat ng dahan dahan ang stamp sa surface ng folder na lalagyan ng stamp. i align ang dulo nito sa dulo din ng folder. eto ang iyong magiging reference para ma align ang stamp sa folder
STEP 4: once na madikit na ito. diinan ito to ng mabuti to make sure na ung part na ista-stamp mo e lubos na mai-tatak sa folder. eto ang CRUCIAL part ng stamping. siguraduhin na madiin ang pagkakatatak upang magregister agad ang tatak
STEP 5: dahan dahan itaas ang stamp sa pagkakatatak nito and presto! natatakan mo na ang folder mo.
(OPTIONAL) STEP 6: now kung nde ka masaya sa pagkakatatak mo. kumuha ng pentel at buuin ang numerong nde masyadong maganda ang pagkakatatak hehehe
*****
O diba! ok naman di ba? hehehe kaunting practice lang at msasanay ka na rin magstamp. Congratulations! give yourself a pat in the back and tell yourself GREAT JOB! ^_^ ...
kagising ko, dali daling tinawag ako ng kasambahay namin sa baba. Flat daw and gulong ng sasakyan ko. I don't remember last night nung paguwi ko kung kailan na flat-an ako. so talgang confused ako. well at least i was able to go home safe pa rin. kaya lang eto nga ang problema. flat ang gulong. may lakad pa naman ako.
g supposedly bakasyon ay panahon ng sobrang toxic na pangyayari. I had to attend to my lolo, explain dito explain doon. alala dito alala doon. pati para dun sa anak ng pamangkin ko kailangang ako ang andun.
masaya sa pagkakatatak mo. kumuha ng pentel at buuin ang numerong nde masyadong maganda ang pagkakatatak hehehe